سفری غریب داشتم توی چشمای قشنگت

سفری که بر نگشتم غرق شدم توی نگاهت

 دل ساده ی ساده کوله بار سفرم بود

چشم تو مثل یه سایه همجا همسفرم بود

من همون لحظه اول آخر راهو میدیدم

تپش عشق و تو رگهام عاشقانه می چشیدم

لبی شبيه لبت تشنه سخن دارم

چه اتفاق غريبی که با تو من دارم

منو تو هر دو به زخم سکوت محکوميم

غم تو کهنه ولی من غمی دگر دارم

دلم گرفته از اينجا کسی به فکرم نيست

دلم خوش است که به شهر شما وطن دارم

ز بس که فاصله افتاده بين ما و شما

هميشه فکر بريدن ز اين وطن دارم